Da hat amal da Herr Oberlehrer ...
Eine Geschichte von Hans Resl
07.10.2025
Da hat amal da Herr Oberlehrer im Ruhestande Johann N. Heftler sich a Einfamilienhaus bau'n lass'n. Er hat sich das ganze Leben lang nix vergunnt und nur allweil g'spart und g'spart, damit a si' im Alter a kloans Platzerl an da Sunn erobern kann.
Na und wia a hiatzt bei da letzt'n Ziehung dö dreiß'gtausend Schilling g'wunna hat in der Klassenlotterie, hat a das Geld packt, hat aus da Sparkassa seine vieraneunzig erspart'n Schilling außa, hat s' dazua g'legt und hat si' a Häuserl bau'n lass'n.
Und so a Freud' hat a g'habt mit dera Bauarei, daß a si' alle vierzehn Tag an Photograph'n kumma lass'n hat, damit a den Bau photographiert, weil da Herr Oberlehrer gern a Andenk'n hab'n hat woll'n an die Zeit, in der sei' größter Wunsch in Erfüllung ganga is. Z'erst hat a in Grund alloan photographier'n lass'n, dann das Loch, wo 's Haus einibaut wor'n is, dann wia die Mauern schon an Meter heraust wor'n.
Wia die Zimmerleut' in Dachstuhl aufg'setzt hab'n, hat natürli' da Herr Oberlehrer wieder in Photograph'n hol'n lass'n.
Wia da Photograph sein Kast'n aufstellt, schreit da Baupolier vom G'rüst oba: „Herr Pfortagraph, soll i' d' Arbat einstell'n lass'n, daß d' Leut' net vaschwumma san auf'n Bildl, wann sö si' rühr'n?"
Sagt da Photograph: „Ja, wann d' Zimmerleut' a Weng stad haltat'n, war's ma recht, aber d' Maurer kinnan unscheniert weidaarbat'n."